#Zdrowie Babka lancetowata - właściwości i zastosowanie

Data: 19.07.2020 20:43

Autor: ziemianin

poradnikzdrowie.pl

#aktualnosci #codziennaprasowka #informacje #wiadomosci #ciekawostki #zdrowie #natura #ziola

Babka lancetowata najpopularniejszy chwast na Ziemi z leczniczymi właściwościami znanymi już Starożytnym Grekom i Rzymianom oraz Chińczykom przed 3 tysięcy laty. Nie jest zalecaną kobietom w ciąży i małym dzieciom ze względu na brak badań przeprowadzonych na tej grupie docelowej.

#Zdrowie Babka lancetowata – właściwości i zastosowanie

Babka lancetowata – charakterystyka rośliny

Zioło to jest najbardziej popularną rośliną na Ziemi, która osiąga do 40 cm wysokości. Należy do gatunku babkowatego, ogólnie spotkać można około jej 200 rodzajów i cechuje się wieloletością. Najliczniej występuję w Europie, Ameryce Północnej i Azji. Potocznie nazywana jest babką koniczynową, wąskolistną oraz języczkiem polnym. Babka lancetowata występuję na polnych drogach, wysypiskach, na łąkach, w ogródkach oraz rowach. Chwast ten kwitnie od maja do września.

Babka lancetowata – właściwości lecznicze i zastosowanie w gastronomii

Swoje właściwości lecznicze babka lancetowata zawdzięcza następującym surowcom w niej występującym: śluz, flawonoidy, garbniki, pektyny, kwasy organiczne oraz witaminy K, A, C. Świeże liście chwastu mają cierpki, słony i gorzki smak, ale mimo tego są w wielu krajach europejskich stosowane jako dodatek do surówek lub substytut szpinaku. W celach zdrowotnych z rośliny tej można wykonać napar, syrop, sok. Ostatnia forma działa bakteriobójczo. Liście wspomagają gojenie ran, owrzodzeń i zwichnięć. Napar z liści natomiast oczyszcza organizm z toksyn, likwiduje stany zapalne oraz pomaga w obniżeniu temperatury, a także łagodzą problemy związane z układem trawiennym, oddechowym i moczowym. Babka wykazuje ponadto właściwości chroniące przed wirusami i nowotworami. Co więcej zewnętrznie stosować można ją jako płukankę do oczy, w których występuję zapalenie spojówek, a także do włosów z łupieżem.

Babka lancetowata – niepożądane efekty

Nadmierne stosowanie owej rośliny może wywołać odwrotne efekty do pożądanych. Najczęstsze to wymioty i biegunka. Zaleca się rezygnację z leczenia babką lancetowatą kobiet w ciąży i małych dzieci. Żadne z dotychczasowych badań nie wykazały negatywnych skutków stosowania leków farmakologicznych i babki jednocześnie. Tylko zdroworozsądkowe stosowania wywarów i surowej formy rośliny pozwalają na jej bezpieczne używanie.

Mięta pieprzowa i jej zastosowania

Data: 11.07.2020 09:34

Autor: ziemianin

pl.wikipedia.org

#aktualnosci #codziennaprasowka #informacje #wiadomosci #zdrowie #mieta #mietapieprzowa #rosliny #ziola #Roslinalecznicza

Mięta pieprzowa – znana bardziej pod nazwą mięta lekarska. Roślina popularna zarówno w Polsce jak i na całym świece. Bardzo ceniona i hodowana przede wszystkim dla swojego wspaniałego orzeźwiającego zapachu i smaku oraz zdrowotnych właściwości.

Mięta pieprzowa i jej zastosowania

Mięta pieprzowa – charakterystyka

Jest rośliną, którą można uprawiać zarówno w ziemi w przydomowym ogródku, jak również w doniczce, czy skrzynce na parapecie. W wolnej przestrzeni dochodzi do wysokości nawet 90 cm. Okres kwitnienia przypada na czas od czerwca do sierpnia. Zarówno kwiaty, a także łodygi i przede wszystkim liście są jadalne. Kwiaty ze względu na dość nieciekawy wygląd zaleca się usuwać. Mięta pieprzowa ma charakterystyczne liście, duże, intensywnie pachnące dzięki specjalnym włoskom pomagającym wydzielać intensywny miętowy zapach i smak. Bardzo dobrze sprawdza się jako dodatek do wody, szczególnie w okresie gorącego lata. Miętowy smak doskonale gasi pragnienie i powoduje uczucie świeżości.

Mięta pieprzowa – jak wydobyć z niej smak i aromat

Jest rośliną bardzo wdzięczną i łatwą w uprawie. Nie wymaga specjalnego traktowania, należy pamiętać jedynie o odpowiednim nawodnieniu podłoża oraz obrywaniu liści szczególnie z góry rośliny. Powoduję to piękne rozkładnie się mięty pieprzowej w szerokość oraz uzyskanie dużych, soczystych liści, które odwdzięczą się nam wspaniałym mentolowym smakiem w wodzie w gorące dni. Roślina ta dobrze znosi warunki zimowe. Traci liście i łodygi, ale zawsze wraca do rozkwitu na wiosnę. Pamiętajmy, że jeżeli chcemy mieć piękne krzaki mięty musimy zapewnić jej odpowiednią ilość miejsca w ogrodzie.

Istotne jest również miejsce, w którym rośnie, nie może być zachwaszczone ani zanieczyszczone przez inne rośliny, ponieważ zabierają jej w ten sposób odżywcze składniki gleby, dostęp do światła oraz konkurują w kwestii nawodnienia. Mięta pieprzowa, aby prawidłowo rosnąć nie potrzebuje specjalnych warunków, dlatego należy pamiętać, że nawóz, którym chcielibyśmy stosować powinien być mocno rozcieńczony.

Mięta pieprzowa i jej zdrowotne zastosowanie

Roślinę te poleca się stosować w czasie problemów z układem pokarmowym, m.in., łagodzi mdłości, objawy choroby jelita drażliwego. Dzięki właściwościom przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym zaleca się inhalację z olejkiem eterycznym z mięty podczas infekcji górnych dróg oddechowych. Dokuczający kaszel warto zwalczać balsamami do ciała zawierającymi wyciąg z mięty. Mentol ponadto działa chłodzącą i łagodzi ból. Mięta pieprzowa, poza surową postacią, występuję jako herbata, nalewki, olejki i wyciągi.

Pokrzywa – królowa wśród wiosennych ziół

Data: 28.04.2020 22:43

Autor: ziemianin

straganzdrowia.pl

#aktualnosci #codziennaprasowka #informacje #wiadomosci #pokrzywa #zdrowie #natura #rosliny #ziola

Pokrzywy pomagają oczyścić organizm, mają właściwości przeciwbólowe, zwalczają anemię i cukrzycę, są bogate w żelazo i magnez oraz wzmacniają układ odpornościowy. W niektórych obszarach nazywane są „uzdrawiającym ogniem”.

Pokrzywa – królowa wśród wiosennych ziół

wiki

Pokrzywa na pierwszą myśl kojarzy się z bolesnymi bąblami, gdy nas poparzy po dotknięciu skóry, ale jeśli się dowiesz, ile może przynieść korzyści zdrowotnych, spojrzysz na nią bardziej przychylnym okiem.

Pokrzywa zawiera wiele cennych witamin: A, B, C, K oraz makro- i mikroelementy: magnez, fosfor, wapń, żelazo, siarkę, potas, krzem i sód. To składniki, których potrzebuje organizm każdego z nas.

Pokrzywa zwalcza niedokrwistość i cukrzycę – od najmłodszych lat. Pokrzywa jest nie tylko jadalną rośliną, którą dobrze serwować na stole, ale przede wszystkim rośliną leczniczą.

W okresie wiosennym pokrzywa ma więcej witamin, natomiast latem odnajdziemy w niej spore źródła krzemionki.

Naukowcy ustalili, że regularne spożywanie herbaty z pokrzywy jest tanią i doskonałą terapią do zwalczania niedokrwistości ze względu na wysoką zawartość żelaza i magnezu. Wielu specjalistów twierdzi również, że pokrzywa ma właściwości hemostatyczne i re-mineralizujące.

Lekarze zalecają również spożywanie pokrzywy pacjentom z cukrzycą. Świeży sok z pokrzywy znacznie poprawia sytuację, ponieważ ma właściwość obniżania poziomu cukru we krwi. Medycyna ludowa zaleca, aby przy wiosennym zmęczeniu pić świeży sok z pokrzywy codziennie na wzmocnienie.

Herbata z pokrzywy jest również mile widziana u osób cierpiących na choroby serca, nadciśnienie lub alergie.

Również liście pokrzywy, ugotowane i przygotowane w postaci pasty, nakładane bezpośrednio na stan zapalny, mogą złagodzić ból reumatyczny. Kompresy herbaciane mają również doskonały efekt leczniczy.

Pokrzywa również przeciwdziała wypadaniu włosów spowodowanych niedoborami. Oczyszcza układ trawienny, odprowadza złogi żółciowe, wpływa korzystnie na pracę trzustki, wątroby i żołądka.

Pokrzywa to prawdziwa skarbnica aktywnych związków niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Jest ceniona ze względu na swoje właściwości prozdrowotne.

Gdzie zbierać pokrzywę?

Pokrzywę najlepiej zbierać w jakimś ustronnym miejscu. Z dala od miast, ponieważ nawet pokrzywy zbierają w sobie zanieczyszczenia, a chcemy sobie pomóc, a nie zaszkodzić. Pokrzywy najlepiej poszukać gdzieś na wsi, na łąkach i polach.

Jak zbierać pokrzywę?

Zawsze należy ubrać rękawiczki gumowe lub ogrodnicze, aby zabezpieczyć ręce. Zebrane pokrzywy najlepiej wkładać do koszyka, torby papierowej lub foliowej. W przypadku torebki foliowej należy pilnować, aby pokrzywa miała luz.

Kiedy zbierać pokrzywę?

Przed kwitnięciem pokrzywy są najbardziej wartościowe. Potem pokrzywa kwitnie i nie ma już tylu cennych właściwości.

Jaką część pokrzywy zbierać?

Najbardziej wartościowe są szczyty roślin – wierzch z 3 listkami. Nadaje się to do suszenia i do dań, np. jajecznica z pokrzywą, do koktajli. Całe, młode, miękkie pędy warto zbierać do soków i nalewek.

Z pokrzywy można zrobić herbatę, zupę, świeży sok, koktajle z różnymi owocami i pokrzywą, placki z owocami i pokrzywą, bułki pszenne z pokrzywą. W internecie można znaleźć bardzo dużo przepisów i każdy znajdzie coś dla siebie.

Jasnota biała - "biała pokrzywa" - lecznicze zioła

Data: 17.05.2019 18:47

Autor: Fajerki

youtube.com

Jasnota biała jest to bylina uważana za chwast, często jest mylona z pokrzywą. Jej pokrój i kształt liści jest bardzo zbliżony do pokrzywy, dlatego nazywana bywa pokrzywą białą. Jednak roślina ta nie parzy i posiada szerokie właściwości lecznicze, na które warto zwrócić uwagę.

Można ją spotkać na skrajach dróg, ugorach czy na łąkach. Jasnota biała (lamium album) występuje naturalnie w Europie i Azji, gdzie traktowana jest jako chwast. W Polsce występuje na całym niżu, a także w niższych partiach górskich.

Ta pokrzywa z białymi kwiatami jest rośliną synantropijną, co oznacza, że towarzyszy człowiekowi i zasiedla miejsca w pobliżu osiedli mieszkalnych, domów i innych budowli stworzonych przez człowieka. Roślina wykazuje szereg pozytywnych działań na ludzki organizm (wewnętrznych i zewnętrznych).

Najbardziej wartościową częścią rośliny jest kwiat jasnoty białej, który zbiera się podczas suchej i słonecznej pogody. Musi być on również w pełni rozwinięty. Poddaje się go suszeniu w temperaturze około 40 stopni. Trzeba pamiętać, że na susz kwiatowy zbiera się tylko korony kwiatów.

Jasnota biała zawiera w swoim składzie sole mineralne, glukozyd, cukrowce, flawonoidy, garbniki, olejki eteryczne, a także karoten. Dzięki tym wielu składnikom kwiat jasnoty białej znalazł szerokie zastosowanie w lecznictwie ludowym i w medycynie.

Wykazuje działanie przeciwzapalne. Posiada zdolności regenerujące uszkodzony nabłonek. Działa hamująco na mikro krwawienia z naczyń. Ma również działanie wykrztuśne, moczopędne i dezynfekujące.

Od wieków stosowana jest w leczeniu chorób kobiecych, takich jak upławy, zapalenie pochwy lub szyjki macicy. Także w schorzeniach odbytu oraz do irygacji u kobiet. W postaci okładów na uszkodzoną skórę i trudno gojące się rany. Poza tym jasnota stosowana wewnętrznie reguluje przemianę materii i usuwa szkodliwe produkty po przemianie.

Kwiat jasnoty białej i preparaty wytwarzane na jego bazie wykazują pozytywne właściwości w stanach zapalnych układu oddechowego. Dobrze sprawdza się w zapaleniach oskrzeli lub nieżycie gardła. Kwiat jasnoty białej zwiększa ilość wydzielanego śluzu i rozrzedza go. Ułatwia tym samym oczyszczanie oskrzeli.

Napar posłodzony miodem lipowym bądź sokiem malinowym złagodzi przebieg przeziębienia i grypy.

Napar ze świeżych lub suszonych kwiatów, zaleca się picie kilka razy dziennie przy przeziębieniu, kaszlu, zapaleniu oskrzeli i płuc.

Jasnota biała to ziele, które można zastosować do leczenia wielu dolegliwości. Skuteczna, bez działań niepożądanych, bezpieczna, praktycznie dla każdego.

Warto się o tym przekonać.

#zdrowie #medycynaalternatywna #lekarstwa #medycyna #ziola

Syrop z pędów sosny - lecznicze zioła

Data: 03.05.2019 15:56

Autor: Fajerki

youtube.com

Syrop z sosny warto mieć pod ręką, gdy nastanie czas przeziębień. Jednym z najlepszych środków na ból gardła jest sosna, a dokładnie syrop z jej młodych pędów. Warto już wiosną pomyśleć o jesiennych niedyspozycjach zdrowotnych, ponieważ najlepszy syrop z sosny robi się w maju. Pędy sosny najlepiej zbierać na przełomie kwietnia i maja. Muszą to być jasnozielone przyrosty z brązową, lepką łupinką. Przycinamy je sekatorem albo bardzo ostrym nożem. Najbardziej soczyste mają długość do 12 centymetrów. Dłuższe będą miały już mniej soku. Pędy najlepsze na syrop i miód będą lepkie, warto więc pamiętać o tym, żeby zbierać je w rękawicach. Nie zbierajmy wszystkich pędów z jednej sosny, a wybierajmy najbardziej soczyste z kilku drzew. Bardzo ważne aby oszczędzić czubki młodych sosen czyli tzw. stożek wzrostu.

Syrop z sosny warto zażywać przez cały rok, poprawia on odporność i wzmocnia organizm. Ma również działanie wykrztuśne i bakteriobójcze. W dodatku jest niezwykle łatwy w przygotowaniu.

Dolegliwości na które najlepiej go stosować:

– gdy pojawiają się pierwsze oznaki przeziębienia

– na kaszel lub chrypę

– na zapalenie gardła i oskrzeli

– na ból gardła

– na grypę

– na katar

– na ogólne osłabienie organizmu

– na dreszcze

Przeciwwskazaniem do stosowania syropu sosnowego jest astma i krztusiec.

Składniki:

– 1 kg pędów sosny

– 800 g cukru

Młode pędy sosny wystarczy tylko oczyścić z ewentualnych owadów, ale nie myć ich!

Oczyszczone pędy (można pociąć na mniejsze kawałki) układać warstwami w słoju, każdą warstwę przesypać cukrem (3cm pędów – 4 łyżki cukru) i ugnieść np. pałką lub tłuczkiem. Na koniec całość mocno docisnąć. Przykryć pokrywką, ale nie zakręcać do końca, można założyć gęstą gazę i obwiązać gumką.

Słój odstawić na słoneczny parapet na okres 2 – 6 tygodni w dobrze nasłonecznione miejsce. Co kilka dni można przemieszać zawartość słoja, aby cukier lepiej się rozpuścił, można też ugnieść zawartość (nacisnąć z góry tłuczkiem).

Ważnym elementem jest obserwacja pędów i sprawdzanie, czy puściły sok. Jeśli tak, można przelać syrop do mniejszych słoiczków i odstawić do piwnicy. Napój może stać w chłodnym miejscu nawet kilka lat, nie tracąc cennych właściwości odżywczych. Jeśli nie chcemy, żeby syrop zaczął fermentować, zamiast nakrętki w pierwszej fazie, możemy użyć gazy. Poza tym, na samej górze powinien znaleźć się cukier.

Kiedy pędy puszczą już sok, a syrop nabierze herbacianego koloru, można zawartość przecedzić przez gazę, dokładnie wyciskając syrop z pędów.

Gotowy syrop przelać do wyparzonych słoiczków lub buteleczek, zakręcić.

Przechowywać w chłodnym i suchym miejscu.

Uwagi:

Biały cukier można zastąpić cukrem trzcinowym, miodem lub ksylitolem

Po wyciśnięciu syropu z pędów nie wyrzucajcie ich, można przygotować z nich nalewkę.

Na zdrowie.

#kuchnia #przepisy #zdrowie #ziola

Syrop z mniszka lekarskiego – lecznicze zioło

Data: 30.04.2019 21:10

Autor: Fajerki

youtube.com

Mniszek lekarski, inaczej mniszek pospolity, dmuchawiec lub – błędnie – mlecz, rośnie na przydrożach, łąkach, w zaroślach oraz jako chwast. Mało kto wie, że mniszek lekarski ma wiele właściwości leczniczych, dzięki którym znalazł zastosowanie w medycynie naturalnej.

Zawiera on wiele witamin i minerałów, syrop z mniszka lekarskiego można przygotować w domu samemu.

Syrop z mniszka to specyfik o działaniu przeciwzapalnym i przeciwwirusowym. Bardzo często stosowany jest w przypadku bólu gardła, a także kaszlu. Doskonale sprawdza się jako lek na dolegliwości żołądkowe i na infekcje skórne. Ma również właściwości przeciwmiażdżycowe i żółciopędne.

Kwiaty powinno się zbierać w maju. To właśnie wtedy są najbardziej dojrzałe i nie są gorzkie. Kwiaty zbiera się w słoneczny dzień – przed południem, gdy są najbardziej otwarte, mają wtedy najwięcej aromatu.

Składniki:

– 500 kwiatów mniszka lekarskiego

– 1 litr wody

– 1 kilo cukru

– 2 cytryny

Zebrane kwiaty należy przebrać i usunąć z nich ewentualne owady, najlepiej ułożyć kwiaty na papierze na 2-3 godziny. Dzięki temu łatwiej można je zauważyć i usunąć.

Przekładamy kwiaty do garnka, zalewamy litrą wody, gotujemy 15 minut na wolnym ogniu. Odstawiamy na 24 godziny w chłodne miejsce.

Po tym czasie wywar przelewamy przez sitko i odciskamy wodę z kwiatów. Do wywaru z mniszka dodajemy wyciśnięty sok z cytryn oraz cukier i ponownie gotujemy (na niewielkim ogniu, około 1-2 godziny), aż wywar z mniszka zgęstnieje i będzie miał konsystencję syropu.

Gorący przelewamy do wyparzonych słoiczków, zakręcamy i odwracamy do góry dnem do wystudzenia. Wystudzone wynosimy do spiżarni w chłodne miejsce lub przechowujemy w lodówce.

Na zdrowie.

#zdrowie #ziola #kuchnia #przepisy