Wergiliusz: najwybitniejszy rzymski epik

Data: 18.09.2020 11:33

Autor: poeta

poezja.org

Wergiliusz, czyli twórca Eneidy – li­czą­cego 12 ksiąg rzym­skiego eposu na­ro­do­wego. Ce­lem dzie­ła było uświet­nie­nie hi­sto­rii im­pe­rium i po­etyc­kie uza­sad­nie­nie pra­sta­re­go ro­do­wo­du praw Rzy­mu do wła­da­nia orbis terrarum. We­rgi­liusz skła­da też w swych hek­sa­me­trach hołd wy­wo­dzą­cej się od sa­mej We­nus dy­na­stii ju­lij­sko-klau­dyj­skiej. Za­dzi­wia­ją­ca to­nem peł­nym wznio­sło­ści i pa­to­su wraz z ele­men­ta­mi li­ry­zmu i brzmie­niem me­trycz­nych wer­sów, Eneida po­zo­sta­ła dzie­łem nie­do­koń­czo­nym. Po­eta nie zdą­żył nadać mu osta­tecz­ne­go kształ­tu, zaś w swym te­sta­men­cie do­ma­gał się, by epo­su nie pu­bli­ko­wać, lecz spa­lić. Jed­nak­że błogosławiona wina ce­sa­rza, któ­ry zlek­ce­wa­żył tę część te­sta­men­tu Man­tu­ań­czy­ka, spra­wi­ła, że już w roku 17 Eneidę moż­na było swo­bod­nie czy­tać i re­cy­to­wać, a wraz jej wej­ściem do szkol­ne­go curriculum ob­ja­śniać i ko­men­to­wać.

#starozytnosc #rzym #poezja

Data: 22.08.2020 12:51

Autor: Felix_Felicis

22 sierpnia 1584 roku w Lublinie z powodu udaru mózgu lub zawału serca zmarł Jan Kochanowski – najwybitniejszy poeta renesansu polskiego, humanista. Najbardziej znane dzieła poety to: hymn Czego chcesz od nas Panie…, Pieśni, Psalmy, Fraszki, Treny na śmierć córki, Satyr, Zgoda, Odprawa posłów greckich (pierwsza polska tragedia renesansowa). Poeta został pochowany w Zwoleniu, w pobliżu którego leży Czarnolas.

#poezja #literatura #historia #polska

Data: 19.08.2020 09:18

Autor: Macer

Tęczowa międzynarodówka

*Powstań lesbijko i pedale

Przewietrzyć genitalia swe.

My rżniemy się zapamiętale

By tak realizować się!

Nie damy się moralizować

Zabrania się zabraniać nam.

By normalnych sterroryzować

Żydokomuna już ma plan.

Pod tęczowym sztandarem

Zboczonych orgii szał.

Z internacjonałem

W otwory naszych ciał! (bis)

Chociaż trzymają nas w pogardzie

Ci, co tradycji dają cześć

Nas postawiono w awangardzie

By wszystkich zerżnąć ich i zjeść!

Bo my, zastępczy proletariat

Solą tej ziemi jesteśmy

Kurwa i złodziej, zbok i wariat

Nie jutro – dziś już wszystkim my!

Pod tęczowym sztandarem

Zboczonych orgii szał.

Z internacjonałem

W otwory naszych ciał! (bis)*

Stanisław Michalkiewicz

http://michalkiewicz.pl/tekst.php?tekst=4765

#heheszki #poezja #polityka #lgbt #bekazlewactwa #poezja

Eurypides: Szlachetnie urodzony winien godnie znosić swój los

Data: 05.08.2020 14:19

Autor: poeta

poezja.org

Eurypides uro­dził się na wy­spie Sa­la­mi­nie ok. roku 480, zmarł zaś w roku 406 p.n.e. w kró­le­stwie Ma­ce­do­nii. Two­rzył w Ate­nach doby kla­sycz­nej, jed­nak chy­lą­cych się ku upad­ko­wi w związ­ku z wy­bu­chem woj­ny pe­lo­po­ne­skiej. Wraz z Aj­schy­lo­sem i So­fo­kle­sem na­le­ży do trzech tra­gi­ków świa­ta grec­kie­go, któ­rych ja­kie­kol­wiek sztu­ki za­cho­wa­ły się w ca­ło­ści. Au­to­rzy an­tycz­ni przy­pi­sy­wa­li mu stwo­rze­nie na­wet 95 dra­ma­tów. Eu­ry­pi­de­sa prze­pi­sy­wa­no chęt­niej niż So­fo­kle­sa i Aj­schy­lo­sa, dzię­ki cze­mu oca­la­ło 18 lub 19 dzieł, w sta­nie mniej lub bar­dziej kom­plet­nym oraz wie­le frag­men­tów. W do­bie hel­le­ni­zmu jego do­ro­bek stał się za­sad­ni­czym skład­ni­kiem curriculum do­brze wy­kształ­co­ne­go czło­wie­ka, tym sa­mym moż­na po­wie­dzieć, że już wte­dy Eu­ry­pi­des do­łą­czył do kla­sy­ków ta­kich jak Homer, De­mo­ste­nes i Me­nan­der.

#starozytnosc #grecja #historia #poezja

Dante Alighieri - podróżnik po zaświatach

Data: 22.07.2020 12:56

Autor: poeta

poezja.org

Opar­ty o Bi­blię, teo­lo­gię i dzie­dzic­two fi­lo­zo­fii ide­ał czło­wie­ka wy­ła­nia­ją­cy się z dzieł Dan­te­go to oso­ba ży­ją­ca w peł­ni, ży­ją­ca w świe­cie do­cze­snym, do­brym i da­nym przez Boga. Czło­wiek nie uchy­la się od swych obo­wiąz­ków, wy­ni­ka­ją­cych z pra­wa na­tu­ral­ne­go i gło­su su­mie­nia, za­rów­no obo­wiąz­ków mo­ral­nych, jak i du­cho­wych oraz prak­tycz­nych. Przyj­mu­je po­sta­wę od­po­wie­dzial­ną, ak­cep­tu­jąc ry­zy­ko, z któ­re­go do­brze zda­je so­bie spra­wę. Ni­g­dy nie my­śli o so­bie w izo­la­cji, ego­istycz­nie – wie, że jego my­śli i dzia­ła­nia (nie tyl­ko po­li­tycz­ne) są cząst­ka­mi po­rząd­ku uni­wer­sal­ne­go.

#literatura #poezja #kultura #wlochy

Artur Oppman - Warszawskie pióro

Data: 02.07.2020 22:58

Autor: poeta

poezja.org

Artur Franciszek Michał Oppman (pseu­do­ni­my Or-Ot, A.O., Ar­tur, o, Szpil­ka, OR.), ty­tu­lar­ny puł­kow­nik Woj­ska Pol­skie­go, żył w la­tach 1867-1931. Zaj­mo­wał się dzien­ni­kar­stwem, m.in. re­da­go­wał ty­go­dni­ki Wędrowiec i Tygodnik Ilustrowany, był rów­nież po­etą, przed­się­bior­cą i ko­lek­cjo­ne­rem. Od roku 1920 peł­nił służ­bę w in­sty­tu­cjach oświa­to­wych i pra­so­wych Woj­ska Pol­skie­go. Obec­nie jest zna­ny zwłasz­cza dzię­ki Legendom warszawskim, spo­śród któ­rych naj­po­pu­lar­niej­szy­mi są Bazyliszek, Syrena i Złota kaczka.

#poezja #kultura #literatura

Ignacy Krasicki: Książe poezji

Data: 25.06.2020 12:53

Autor: poeta

poezja.org

Krasicki twór­cą wszech­stron­nym: pro­za­ikiem (Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki, Pan Podstoli, Historia), po­etą (de­biu­tanc­ki po­emat he­ro­iko­micz­ny Myszeis, Monachomachia, Bajki i przypowieści, Bajki nowe, Satyry, Pieśń do miłości ojczyzny), ko­me­dio­pi­sa­rzem (Solenizant, Statysta, Łgarz), en­cy­klo­pe­dy­stą (Zbiór potrzebniejszych wiadomości) i tłu­ma­czem (Pieśni Osjana, Hezjod). Na­le­ży za­zna­czyć, że przed­mio­tem za­in­te­re­so­wań Igna­ce­go Kra­sic­kie­go była nie tyl­ko li­te­ra­tu­ra pięk­na. Kra­sic­ki po­świę­cał się rów­nież na two­rze­niu prac z za­kre­su teo­lo­gii. Współ­cze­śni, ce­niąc jego ta­lent i chęt­nie się­ga­jąc po utwo­ry, zwa­li Kra­sic­kie­go „księ­ciem po­etów”. Wa­lo­ry ar­ty­stycz­ne twór­czo­ści Igna­ce­go Kra­sic­kie­go do­ce­nia­ne są nie tyl­ko przez pol­skich, ale rów­nież przez za­gra­nicz­nych kry­ty­ków li­te­ra­tu­ry.

#poezja #literatura #kultura #historia

Norwid: Chciałbym, by polskie społeczeństwo nie było dla mnie obce i nieprzyjazne

Data: 22.06.2020 12:28

Autor: poeta

poezja.org

Po­ezja Norwida była też na­kie­ro­wa­na dy­dak­tycz­nie, po­ucza­ła czy­tel­ni­ka wprost, sta­wia­ła przed ko­niecz­no­ścią sa­mo­dziel­ne­go od­czy­ta­nia zna­czeń ukry­tych w tek­ście i sa­mo­dziel­ne­go doj­ścia do praw­dy. Utwo­ry były wy­ma­ga­ją­ce, peł­ne zna­czeń, ar­cha­izmów i neo­lo­gi­zmów, z cze­go Nor­wid do­brze zda­wał so­bie spra­wę (wiersz Ciemność), a cze­go nie chcie­li lub nie byli w sta­nie po­jąć kon­ser­wa­tyw­ni i „prze­cięt­ni” kry­ty­cy oraz, „miesz­czań­sko-pa­trio­tycz­ny” po­wie­ścio­pi­sarz Kra­szew­ski.

#poezja #literatura #kultura #polska

Ajschylos - ojciec dramatu

Data: 11.06.2020 23:49

Autor: poeta

poezja.org

Ajschylos (Αἰσχύλος, ok. 525/​524 – ok. 456/​455 p.n.e.) jest okre­śla­ny oj­cem tra­ge­dii grec­kiej, eu­ro­pej­skiej a po­śred­nio świa­to­wej. Ary­sto­te­les pi­sał, że to wła­śnie on zwięk­szył licz­bę ak­to­rów do dwóch i wpro­wa­dził na sce­nę kon­flikt mię­dzy nimi. Wcze­śniej po­sta­ci pro­wa­dzi­ły je­dy­nie dia­log z chó­rem. Na­pi­sał i wy­sta­wił 90 sztuk, za­cho­wa­ło się jed­nak je­dy­nie sie­dem jego dzieł i nie­co frag­men­tów w for­mie cy­ta­tów. Nowe uryw­ki przy­nio­sły pa­pi­ru­sy egip­skie z cza­sów grec­ko-rzym­skich po­cho­dzą­ce z Oxyr­hyn­chos. W ca­ło­ści są nam do­stęp­ne na­stę­pu­ją­ce tra­ge­die: Persowie, Siedmiu przeciw Tebom, Błagalnice, je­dy­na oca­la­ła try­lo­gia, to jest Oresteja (Agamemnon, Ofiarnice, Eumenidy) oraz Prometeusz w okowach.

#poezja #historia #starozytnosc

Data: 15.05.2020 10:02

Autor: Macer

#poezja #heheszki

Kiedy przyjdą przeszukać dom,

Ten, w który mieszkasz chłopie,

Kiedy sprawdzą twój CD-ROM,

I na płytach nagrane kopie,

Gdy pod drzwiami staną, i nocą

Nakazem w dłoni w drzwi załomocą -

Wiesz o jaką im chodzi zbrodnię?

Ściągałeś pliki

Przez dwa tygodnie.

Już przed twym domem setki są glin,

Dokąd uciekać? Chyba do Chin.

A wszystko przez to, że owe dane,

Wprost z Ameryki były pobrane

Co czyni z ciebie kogoś gorszego,

Niźli mordercę wielokrotnego...

Kiedyś przyjdą napewno pogrzebać ci w kompie

Może się zlitują, w co szczerze wątpie,

Jak GROM w nocy przez dach się wkują,

Płyty połamią, save’y skasują,

Pójdzie się j**ać w Fifie kariera,

Znów w NFS’a startujesz od zera,

Choć w call of duty wojne wygrałeś,

Choć wiele nocy przez to zarwałeś,

Brak u nich skrupułów, litości nie mają,

Za dyskutowanie zarobisz pałą,

Nie pomogą płacze ,ani lamenty

Cały twój hardware w foli zapięty,

Już biurko puste, już wiatrak nie chuczy

Może mnie w końcu to coś nauczy,

Mijają godziny, mijają dni,

Chyba oszaleję, wciąż komp mi się śni,

Dzwonie na pały, może coś da się załatwić,

Jakiś glina mówi: muszę pana zmartwić,

Tutaj jest Polska, tu cuda się dzieją,

Kompa pan oddał przebranym złodziejom,

Jaki jest morał mojej definicji?

Profilaktycznie nie wpuszczaj policji!

Jan Brzechwa – bajkowy adwokat

Data: 26.04.2020 12:16

Autor: poeta

poezja.org

Prawnik i działacz niejednej organizacji, genialny autor wierszy dla dzieci, sam siebie stawiał w cieniu znanego kuzyna i podobnych mu kolegów, czyli uznanych liryków. Ale na jego utworach, w tym napisanej w 1939 roku "Kaczce dziwaczce, "Bajkach samograjkach", "Pchle Szachrajce" czy panu Kleksie wychowało się kilka pokoleń Polaków.

#poezja #literatura #kultura

Hezjod - drugi epik Grecji

Data: 19.04.2020 17:20

Autor: poeta

poezja.org

He­zjod opi­sał swe spo­tka­nie z Mu­za­mi na He­li­ko­nie. Pasł owce, gdy bo­gi­nie wrę­czy­ły mu la­skę z drze­wa lau­ro­we­go – znak na­tchnie­nia i mocy po­etyc­kiej. Cho­ciaż opo­wieść brzmi fan­ta­stycz­nie, to jed­nak i tra­dy­cja sta­ro­żyt­na i współ­cze­sna na­uka zwra­ca­ła uwa­gę, że wrę­cze­nie la­ski, nie zaś liry wska­zu­je, że He­zjod nie był (w prze­ci­wień­stwie do Ho­me­ra) kształ­co­ny na po­etę-rap­so­da, gdy wte­dy otrzy­mał by wła­śnie ten in­stru­ment.

#poezja #historia #grecja

Pieśni - szczyt liryki Kochanowskiego

Data: 17.04.2020 23:44

Autor: poeta

poezja.org

Pieśń w znaczeniu utworu słowno-muzycznego to jedna z najdawniejszych form poezji, rozwijała się szeroko w kulturach niepiśmiennych, w tym słowiańskich (ludowe pieśni obrzędowe, epika). Zachowała się łacińska Carmen lugubre – żałobna pieśń ku czci Bolesława Chrobrego z Kroniki Galla Anonima.

#poezja #kultura

O wartości Trenów Jana Kochanowskiego

Data: 15.04.2020 20:52

Autor: poeta

poezja.org

Wszystkie treny są związane tematycznie śmiercią maleńkiej córeczki Urszulki. Poprzedza je dedykacja: Orszuli Kochanowskiej, wdzięcznej, ucieszonej. niepospolitej dziecinie…, mówiąca poza cnotami i dzielnością w początkach wielkich, o równie wielkim, a nieznośnym rodziców żalu. Poeta uczynił z małego dziecka, uznawanego w literaturze renesansu, podobnie jak w antyku, za mało znaczącą persona levis lub literacki ornament, niczym putta czy antyczne rzeźby w rodzaju Chłopca z gęsią dłuta Boethosa, osobę poważną i ważną.

#poezja #literatura

Ballady i Romanse: Gdy Pan Adam zaczął balladkować

Data: 14.04.2020 22:23

Autor: poeta

poezja.org

Mickiewiczowski cykl wierszy Ballady i Romanse stanowił główną zawartość niewielkiego tomu Poezyj, wydanego w drugiej połowie czerwca 1822 roku w Wilnie. Poszczególne utwory powstawały w latach 1819-1821. W życiu literackim Królestwa Polskiego i Ziem Zabranych wiersze te stały się wydarzeniem o tak dużej wadze, że właśnie od nich zwykle rozpoczyna się omawianie dziejów polskiej liryki romantycznej.

#poezja #literatura #kultura #mickiewicz

Sonety Krymskie: Mickiewiczowski kunszt

Data: 13.04.2020 20:25

Autor: poeta

poezja.org

Adam Mickiewicz oparł się na kunsztownym wzorze włoskim, zaś sonety swe ułożył nie w porządku wyznaczonym rzeczywistą trasą podróży, lecz według pomysłu kompozycyjnego nawiązującego do poematu opisowo-podróżniczego o charakterze epickim. Stworzył alternatywę dla poematów opisowych, pokazując możliwości zastanej formy poetyckiej, wyzwolone poprzez oderwanie jej od konwencjonalnych funkcji i wypełnienie nowymi treściami.

#poezja #kultura #literatura

Staff: I wróci ze mnie ślad blasku w ogromne słońce wieczyste

Data: 11.04.2020 16:52

Autor: poeta

poezja.org

W swych utwo­rach Staff za­cie­rał gra­ni­cę mię­dzy sym­bo­li­zmem i par­na­si­zmem. Po­ezja jego in­spi­ro­wa­ła się rów­nież re­ne­san­sem. Dą­żył do ja­sno­ści wy­ra­zu (ja­sność jako mia­ra apol­liń­ska), do ode­rwa­nia się i prze­ła­ma­nia de­ka­den­ty­zmu sym­bo­li­stów.

#kultura #poezja #literatura

Józef Czechowicz: poeta, dziennikarz, nauczyciel

Data: 07.04.2020 13:27

Autor: poeta

poezja.org

Po­ezja Jó­ze­fa Cze­cho­wi­cza ba­zu­je na dwóch opo­zy­cyj­nych, lecz zin­te­gro­wa­nych w ra­mach ca­ło­ści jego twór­czo­ści, nur­tach: sie­lan­ko­wo-ar­ka­dyj­skim i ka­ta­stro­ficz­nym. W pierw­szym z nich wi­dać sil­ny, a jed­no­cze­śnie dys­kret­ny, li­ryzm oraz na­stro­jo­we trans­po­zy­cje pej­za­żu wiej­skie­go i ma­ło­mia­stecz­ko­we­go, zna­ne­go do­sko­na­le au­to­ro­wi z jego ro­dzin­nych stron.

#poezja #kultura #literatura

Pawlikowska-Jasnorzewska: Polska Safona

Data: 05.04.2020 11:25

Autor: poeta

poezja.org

Pawlikowska-Jasnorzewska występowała jako po­et­ka mi­ło­ści, głów­nie w zna­cze­niu in­ten­syw­nych emo­cji i sta­nu za­ko­cha­nia. W swo­ich wierszach miłosnych two­rzy­ła uję­cia re­flek­syj­ne, a jed­no­cze­śnie utrzy­ma­ne w kon­wen­cji bez­po­śred­nio­ści i na­tu­ral­no­ści, od­zwier­cie­dla­jąc i wła­sne związ­ki z męż­czy­zna­mi. Bli­ska była rów­nież wier­szom gru­py Skamandra – wpro­wa­dza­ła chęt­nie re­alia współ­cze­snej so­bie co­dzien­no­ści at­mos­fe­rę krę­gów jej bli­skich.

#poezja #literatura #kultura

Kochanowski: Poeta z Czarnolasu

Data: 02.04.2020 23:13

Autor: poeta

poezja.org

Kochanowski przy­czy­nił się tak­że w znacz­nym stop­niu do roz­wo­ju ję­zy­ka pol­skie­go. Za swój nad­rzęd­ny cel Jan Ko­cha­now­ski uwa­żał stwo­rze­nie dzie­ła do­sko­na­łe­go nie tyl­ko pod wzglę­dem tre­ści, ale i for­my. Wy­ko­rzy­sty­wał w swo­ich dzie­łach za­rów­no ar­cha­izmy, jak rów­nież neo­lo­gi­zmy, z któ­rych sły­nął.

#poezja #kultura #literatura

Zygmunt Krasiński: Najmniej znany wieszcz

Data: 01.04.2020 22:34

Autor: poeta

poezja.org

Zyg­munt Kra­siń­ski, cho­ciaż okre­śla­ny przez pi­sa­rzy le­wi­co­wych czy ko­mu­ni­stycz­nych jako wstecz­nik i hra­bia-re­ak­cjo­ni­sta, z pew­no­ścią zaj­mu­je w li­te­ra­tu­rze pol­skiej miej­sce nie­za­stą­pio­ne, zwłasz­cza jako mistrz łą­cze­nia chrze­ści­jań­stwa z hi­sto­ry­zmem oraz jako twór­ca pol­skiej pro­zy po­etyc­kiej.

#poezja #kultura #literatura

Baczyński: Słowacki z XX wieku

Data: 30.03.2020 22:07

Autor: poeta

poezja.org

Gdy Sta­ni­sław Pi­goń do­wie­dział się, że Ba­czyń­ski wstą­pił do jed­nost­ki dy­wer­sji, po­wie­dział Ka­zi­mie­rzo­wi Wyce słyn­ne zda­nie, że „należymy do narodu, którego losem jest strzelać do wroga brylantami”. Szczególnie warte uwagi są liryki miłosne, w tym sub­tel­ne erotyki ad­re­so­wa­ne do żony, w któ­rych po­stać ko­bie­ca ule­ga quasi-mi­stycz­ne­mu od­re­al­nie­niu, po­dob­nie jak Be­atry­cze Dantego. Jest zin­te­gro­wa­na z ko­smo­sem, prze­ni­ka­ją­ca na­tu­rę ni­czym We­nus-gwiaz­da-płod­ność w swych mi­go­tli­wych prze­obra­że­niach.

#kultura #poezja

Platon: Piękny umysł

Data: 29.03.2020 20:08

Autor: poeta

poezja.org

W prze­ci­wień­stwie do prac pra­wie wszyst­kich współ­cze­snych mu uczo­nych, pi­sma Pla­to­na do­tar­ły do nas w ca­ło­ści, co świad­czy o du­żym za­in­te­re­so­wa­niu nimi, sty­mu­lu­ją­cym kosz­tow­ne prze­pi­sy­wa­nie i pie­czo­ło­wi­te prze­cho­wy­wa­nie ksią­żek rę­ko­pi­śmien­nych. Za­in­te­re­so­wa­nie i wie­lo­ra­ka re­cep­cja my­śli Fi­lo­zo­fa raz wzra­sta­ły, raz ma­la­ły, sta­le obec­ny był też, tak wi­docz­ny w ży­wo­tach, po­dziw dla cha­ry­zma­tycz­ne­go umy­słu, mó­wią­ce­go swo­bod­nie o ezo­te­rycz­nych spra­wach, prze­kra­cza­ją­cych spo­łecz­ne prze­świad­cze­nia i kon­wen­cje, nie tyl­ko Hel­la­dy. Jak pi­sze Wła­dy­sław Wi­twic­ki: „Platon nie był systematykiem ani człowiekiem zrównoważonym i spokojnym. Treści jego pism niepodobna związać w układ pozbawiony sprzeczności, porządny i zamknięty”.

#poezja #kultura #historia

Adam Mickiewicz: to są dziatki jednej Ojczyzny naszej, Polski, jednej Matki

Data: 27.03.2020 19:11

Autor: poeta

poezja.org

cele ide­owe Mic­kie­wicz ogło­sił w Składzie zasad, któ­ry uka­zał się szyb­ko po wło­sku (da­to­wa­ny na 29 mar­ca 1848), po pol­sku zaś do­pie­ro w roku 1875. Znalazły się tam bar­dzo ogól­ne po­stu­la­ty ra­dy­kal­nych re­form de­mo­kra­tycz­nych w bli­żej nie­do­okre­ślo­nej „przy­szłej Pol­sce”. Nie od­bie­ga­ły one od ogól­ni­ko­wych pro­gra­mów in­nych stron­nictw le­wi­co­wych i de­mo­kra­tycz­nych epo­ki: nada­nie zie­mi wło­ścia­nom, znie­sie­nie pod­dań­stwa, eman­cy­pa­cja ko­biet, pra­wa oby­wa­tel­skie dla Żydów) kwe­stia waż­na zwłasz­cza w za­bo­rze ro­syj­skim). Skład za­wie­rał też ele­men­ty me­sja­ni­stycz­ne, w kon­tek­ście po­li­tycz­nym i mi­li­tar­nym 1848 roku (pkt. 15: „Pomoc polityczna, rodzinna, należna od Polski bratu Czechowi i ludom pobratymczym czeskim, bratu Rusowi i ludom ruskim. Pomoc chrześcijańska wszelkiemu narodowi jako bliźniemu”). Mic­kie­wicz, sta­nąw­szy na cze­le swe­go Za­stę­pu był ma­ni­fe­sta­cyj­nie wi­ta­ny przez zwo­len­ni­ków po­glą­dów de­mo­kra­tycz­no-li­be­ral­nych (m.in. w Me­dio­la­nie, gdzie Rząd Tym­cza­so­wy za­twier­dził pro­jekt le­gio­nu pol­skie­go na służ­bie lom­bardz­kiej).

#literatura #kultura #historia #poezja

Julian Tuwim: Poeta pełen kontrowersji

Data: 26.03.2020 14:19

Autor: poeta

poezja.org

Wiosna po­wsta­ła w roku 1915 sta­ła się za­rów­no wy­da­rze­niem jak i skan­da­lem. Wiersz był pre­ce­den­so­wy, nie zna­no wcze­śniej w Pol­sce utwo­rów o ta­kiej tre­ści. Był to przede wszyst­kim ma­ni­fest pa­sji mło­de­go ar­ty­sty i mło­de­go czło­wie­ka jako ta­kie­go, drwią­ce­go i de­ma­sku­ją­ce­go, to co do­brze zna i wi­dzi na co dzień nie tyl­ko on sam. Już mo­ment dru­ku Wiosny w pra­sie stał się bodź­cem dla po­le­mik i pro­te­stów. Wi­ta­li­stycz­nie po­strze­ga­ne ży­cie, płod­ność, zmien­ność i ruch są tu nie­ja­ko „fe­ty­szem po­etyc­kim” z kul­tem tłu­mu, swo­bo­dy mo­ral­nej, dio­ni­zyj­skiej i po­gań­skiej „spon­ta­nicz­no­ści”, rów­nież w jej sa­ty­ro­wym wy­mia­rze (por. pi­sma Tan­cre­de de Vi­san).

#sztuka #poezja #kultura

Władysław Bełza: Nie tylko dla dzieci

Data: 25.03.2020 19:25

Autor: poeta

poezja.org

Po­ezje Bełzy za­li­czyć moż­na do neo­ro­man­ty­zmu w sze­ro­kim sen­sie. Pi­sał w du­chu pa­trio­tycz­nym, nie wpro­wa­dza­jąc in­no­wa­cji for­mal­nych czy au­tor­skiej po­ety­ki (por. np. pro­gram po­ezji jako służ­by w wier­szu Fragment). Nie był jed­nak epi­go­nem ro­man­ty­zmu czy sen­ty­men­ta­li­stą, po­zo­sta­wał na­to­miast od zbio­ru Z doli i niedoli (1896) pod du­żym wpły­wem śro­do­wisk pa­trio­tów po­znań­skich. Trak­to­wał swe po­ezje jako na­rzę­dzie umac­nia­nia i ochro­ny po­staw na­ro­do­wych, stąd też słusz­ne jest na­zy­wa­nie go piew­cą pol­sko­ści.

#kultura #literatura #poezja

Bolesław Prus: Publicysta zakochany w nauce

Data: 22.03.2020 18:19

Autor: poeta

poezja.org

Na prze­ło­mie stu­le­ci Bo­le­sław Prus gło­sił po­trze­bę re­gu­lar­nej, co­dzien­nej wręcz pra­cy dla ogó­łu, jed­no­cze­śnie sa­me­mu da­jąc przy­kład an­ga­żo­wa­niem się w roz­ma­ite ini­cja­ty­wy „or­ga­nicz­ni­kow­skie” w naj­lep­szym tego sło­wa zna­cze­niu. W 1905 zo­stał człon­kiem Ko­mi­te­tu Oby­wa­tel­skie­go udzie­la­ją­ce­go po­mo­cy ro­bot­ni­kom po­zba­wio­nym ze wzglę­du na straj­ki środ­ków utrzy­ma­nia, or­ga­ni­zo­wał też Kasę Prze­zor­no­ści i Po­mo­cy dla Li­te­ra­tów i Dzien­ni­ka­rzy. Jako uzna­na oso­bi­stość i au­to­ry­tet z chę­cią obej­mo­wał pa­tro­nat roz­ma­itych in­sty­tu­cji i ak­cji spo­łecz­nych. Jesz­cze w 1897 roku utwo­rzo­no To­wa­rzy­stwo Hi­gie­ny Prak­tycz­nej jego imie­nia, w roku 1904 otwar­to pod ulu­bio­nym przez Twór­cę Na­łę­czo­wem Ką­pie­le Ta­nie im. Bo­le­sła­wa Pru­sa, zaś w 1909 po­wo­ła­no in­te­re­su­ją­cą ini­cja­ty­wę tzw. Wtor­ków Bo­le­sła­wa Pru­sa, po­le­ga­ją­cą na na­by­wa­niu ze skła­dek miejsc w łaź­niach dla bied­nych dzie­ci i mło­dzie­ży szkol­nej z War­sza­wy. W roku 1906, wo­bec wy­bo­rów do Dumy, Pi­sarz ogło­sił list otwar­ty do wy­bor­ców.

#kultura #literatura #poezja

Tadeusz Miciński: Maga Childeryka rozmowy istotne

Data: 18.03.2020 20:31

Autor: poeta

poezja.org

Stefan Żeromski po­rów­ny­wał de­for­ma­cję po­etyc­ką Mi­ciń­skie­go, w per­spek­ty­wie jej zna­cze­nia pre­fi­gu­ra­cyj­ne­go, z kre­acją ku­bi­stycz­ną. Wit­ka­cy wi­dział u nie­go rzad­kie u współ­cze­snych uję­cie prze­ży­cia "jed­no­ści w wie­lo­ści" i za­po­wiedź teo­rii "czy­stej for­my". Upo­rząd­ko­wa­nia w corpus tek­stów Mi­ciń­skie­go do­szu­ki­wa­li się struk­tu­ra­li­ści.

#kultura #poezja #literatura

Homer: Muzy głosy wdzięcznymi śpiewały pieśni na zmianę

Data: 16.03.2020 21:53

Autor: poeta

poezja.org

Do­brze zna­ne po­rów­na­nia ho­me­ryc­kie trud­no uznać za ru­ty­no­we czy sche­ma­tycz­ne. Są bar­dzo żywe i pla­stycz­ne, kre­ślą ob­ra­zy przy­ro­dy i oby­cza­jów, sta­no­wiąc cen­ne świa­dec­two, nie do prze­ce­nie­nia dla ar­che­olo­gii i an­tro­po­lo­gii kul­tu­ry. Fa­scy­na­cję pra­cą rąk ludz­kich i sztu­ką od­da­ją opi­sy dzia­ła­ją­cych na emo­cje, za­chwy­ca­ją­cych przed­mio­tów (ber­ło z Iliady II. 100-108, a zwłasz­cza opis tar­czy Achil­le­sa z ks. XVIII, bar­dzo po­dob­nej do tarcz orien­ta­li­zu­ją­cych z VIII wie­ku, zna­le­zio­nych na Kre­cie).

#historia #literatura #poezja #kultura

Horacy: Chwytaj dzień, bo przecież nikt się nie dowie, jaką nam przyszłość zgotują bogowie

Data: 15.03.2020 14:18

Autor: poeta

poezja.org

Horacy szczególnie upodobał sobie przed­sta­wia­nie po­szcze­gól­nych prawd fi­lo­zo­fii ży­cia w for­mie utwo­rów nie­wiel­kich. Tam też zna­la­zła wy­raz jego umie­jęt­ność kon­den­sa­cji tre­ści, sta­ran­ne­go do­bo­ru słów przy jed­no­cze­snej ich oszczęd­no­ści. Moż­na tu do­pa­trzeć się pew­nych ana­lo­gii do sty­lu praw­ni­ków rzym­skich doby kla­sycz­nej, cał­ko­wi­cie od­mien­ne­go od mów są­do­wych, a cha­rak­te­ry­zu­ją­ce­go się wła­śnie pre­cy­zją, zwię­zło­ścią i ele­gan­cją.

#historia #kultura #poezja

Juliusz Słowacki: Tego wieczora (z Mickiewiczem) byliśmy jak dwaj bracia

Data: 13.03.2020 22:27

Autor: poeta

poezja.org

Sło­wac­ki roz­po­czy­nał jed­nak swą twór­czą epo­pe­ję, gdy ro­man­tyzm był już kie­run­kiem moc­no osa­dzo­nym w pol­skim ży­ciu kul­tu­ral­nym. Jego li­ry­kę Cze­sław Zgo­rzel­ski okre­ślał jako w pełni romantyczną. Uważ­ne spoj­rze­nie na mło­dzień­cze li­ry­ki Sło­wac­kie­go pro­wa­dzi, co cie­ka­we, do do­strze­że­nia wpły­wu po­ety­ki ro­ko­ko­wej (Księżyc) oraz kil­ku związ­ków Hymnu i Ody do Wolności z re­gu­ła­mi po­ety­ki kla­sy­cy­stycz­nej.

#poezja #kultura #literatura

Adam Asnyk: filozofia, poezja i powstanie styczniowe

Data: 10.03.2020 10:33

Autor: poeta

poezja.org

Twór­czość po­etyc­ka Ada­ma Asny­ka sta­no­wi­ła wy­raz świa­do­mo­ści elit in­te­lek­tu­al­nych i po­li­tycz­nych Pol­ski, któ­re prze­ży­ły epo­pe­ję i upa­dek Po­wsta­nia Stycz­nio­we­go.

Po­eta czer­pał z dzieł do­brze zna­nych lu­mi­na­rzy fi­lo­zo­fii syn­te­tycz­nej XIX wie­ku, zwłasz­cza He­gla i neo­kan­ty­stów. Na­śla­du­jąc ich, Asnyk nadał swym prze­my­śle­niom cha­rak­ter sys­te­mu, w któ­rym pró­bo­wał łą­czyć naj­istot­niej­sze po­glą­dy fi­lo­zo­fii ro­man­ty­zmu ze scjen­ty­zmem po­zy­ty­wi­stycz­nym. Apro­bo­wał przede wszyst­kim spi­ry­tu­ali­stycz­ny ewo­lu­cjo­nizm wraz z prze­świad­cze­niem, że cier­pie­nie i śmierć sta­no­wią czyn­ni­ki roz­wo­ju. W ten spo­sób zna­lazł sens i obu­do­wał in­te­lek­tu­al­nym i li­rycz­nym jed­no­cze­śnie uza­sad­nie­niem cięż­kie do­świad­cze­nie klę­ski na­ro­do­wej, two­rząc jed­no­cze­śnie prze­ma­wia­ją­cą do warstw wy­kształ­co­nych ar­gu­men­ta­cję na rzecz ko­niecz­no­ści hi­sto­rycz­nej an­ga­żo­wa­nia się pa­trio­tycz­nych elit w wy­tę­żo­ną pra­cę or­ga­nicz­ną.

#poezja #literatura #kultura

Maria Konopnicka: Patriotyczno-reporterski bunt wobec romantyzmu

Data: 08.03.2020 18:09

Autor: poeta

poezja.org

Ko­nop­nic­ka ze­spa­la­ła w swej po­ezji czyn­ni­ki czę­sto­kroć w li­te­ra­tu­rze jej współ­cze­snej od­se­pa­ro­wa­ne. Bunt ro­man­tycz­ny wo­bec wię­zów ha­mu­ją­cych roz­wój oso­by i spo­łe­czeń­stwa, pro­gram utrzy­ma­nia sta­tu­su po­ezji jako ars magna – wy­po­wie­dzi pro­me­tej­skiej i wiesz­czej, apo­lo­gię praw wy­obraź­ni oraz moc­na no­bi­li­ta­cja po­ezjo­twór­cze­go po­ten­cja­łu folk­lo­ru (uj­mo­wa­ne­go już przez na­uko­wo po­rząd­ko­wa­ną et­no­gra­fię) sta­ra­ła się złą­czyć z ten­den­cja­mi wy­cho­waw­czy­mi i per­swa­zyj­ny­mi oraz z re­ali­zmem na po­do­bień­stwo re­por­ta­żu.

#kultura #poezja #literatura

Data: 05.03.2020 00:58

Autor: BlaziuBlaz

Przyznam szczerze, że niestety jakoś nigdy z poezją nie miałem wiele styczności.

Jednak przez ten utwór, którego słuchałem za szczyla; autorstwa #kazik; poczytałem trochę wierszy #poezja #galczynski

Nie napiszę wam już zbyt wiele, tylko tyle, że podoba mi się twórczość Idefonsa.

"Ballada o dwóch siostrach"

#muzyka

https://www.youtube.com/watch?v=6I9oG53Eu5o

Były dwie sio­stry: Noc i Śmierć,

Śmierć więk­sza, a Noc mniej­sza,

Noc była pięk­na jak sen a Śmierć,

Śmierć była jesz­cze pięk­niej­sza -

Hej non­ny no! haj non­ny ho!

Śmierć byla jesz­cze pięk­niej­sza.

Usłu­gi­vwa­ły te sio­stry dwie

w go­spo­dzie kolo rzecz­ki.

Przy­szedł po­dróż­ny i woła: – Hej,

usłuż­cie mi, szyn­ka­recz­ki -

Hej non­ny no! haj non­ny ho!

usłuż­cie mi, szyn­ka­recz­ki -

Więc za­raz lek­ko pod­bie­gła Noc,

ta mniej­sza, wie­cie, ta mo­dra,

Na­la­ła. Gość się po­pa­trzył w szkło

– Za­cny – po­wia­da – kor­diał

Hej non­ny no! haj non­ny ho!

– Za­cny – po­wia­da – kor­diał.

Lecz za­raz po­tem pod­bie­gła Śmierć

pod­bie­giem jesz­cze lżej­szym,

podróż­ny cmok! a kie­lich brzęk!

bo kor­diał był za­cniej­szy.

Hej non­ny no! haj non­ny ho!

bo kor­diał był za­cniej­szy.

Speł­nił po­dróż­ny kie­lich do dna

i już nie mó­wił z ni­kim

wi­dząc, że dru­ga sio­stra ma

dużo pięk­niej­sze kol­czy­ki -

Hej non­ny no! haj non­ny ho!

dużo pięk­niej­sze kol­czy­ki.

Taką bal­la­dę w słot­ny czas

w obe­rży "Trzy Ko­ro­ny"

śpie­wał mi haj! w Du­bli­nie raz

John Bur­ton, John nad Joh­ny -

Hej non­ny no! haj non­ny ho!

John Bur­ton, John nad Joh­ny.

Du­blin to z bal­la­da­mi kram,

nie­jed­ną tam się zło­wi.

Więc to, com ja usły­szał tam,

po­wta­rzam Kra­ko­wo­wi -

Hej non­ny no! haj non­ny ho!

po­wta­rzam Kra­ko­wo­wi.

Data: 05.03.2020 00:00

Autor: BlaziuBlaz

Podobno niektórzy użytkownicy Lurker mają problem z przerwami między wierszami?

Żeby nie było przerw między wierszami:

#poezja #galczynski #galczynski

"Prośba o wyspy szczęśliwe"

A ty mnie na wy­spy szczę­śli­we za­wieź,

wia­trem ła­god­nym wło­sy jak kwia­ty roz­wiej, za­ca­łuj,

ty mnie uko­łysz i uśpij, snem mu­zy­kal­nym za­syp,

otu­mań

we śnie na wy­spach szczę­śli­wych nie prze­budź ze snu.

Po­każ mi wody ogrom­ne i wody ci­che,

roz­mo­wy gwiazd na ga­łę­ziach po­zwól mi sły­szeć

zie­lo­nych,

dużo mo­ty­li mi po­każ, ser­ca mo­ty­li przy­bliż i przy­tul,

my­śli spo­koj­ne po­nad wo­da­mi po­chyl mi­ło­ścią.

Data: 04.03.2020 23:32

Autor: Macer

fajny wiersz https://www.youtube.com/watch?v=jPG4t-BSY_U

potem mozna sobie do tej samej melodii dośpiewać jeszcze Tuwimowską replikę:

Raz do gazety "Hejże do czynul"

(ozór na szaro ozór na szaro)

Przyszedł Konstanty, wlany ze spleenu.

(ozór na szaro chrzan)

– Bardzo – powiada – smutno – powiada,

(ozór na szaro ozór na szaro)

Mój redaktorze, jaka jest rada?

(ozór na szaro chrzan)

Wypiłem – mówi – czystej butelkę,

(ozór na szaro ozór na szaro)

Trzy bomby piwa, rumu angielkę.

(ozór na szaro chrzan)

Potem – powiada – whisky – powiada,

(ozór na szaro ozór na szaro)

– I nic – powiada – nic nie pomaga.

(ozór na szaro chrzan)

Niech mi pan powie, gdzie jest przyczyna,

(ozór na szaro ozór na szaro)

Że nuda w Polsce? Czyja to wina?

(ozór na szaro chrzan)

Na to redaktor: – Czy pan nie widzi?

(ozór na szaro ozór na szaro)

Co dzień powtarzam: winni są Żydzi!

(ozór na szaro chrzan)

Zamiast się trapić nudą i troską,

(ozór na szaro ozór na szaro)

Niech pan rozwiąże sprawę żydowską.

(ozór na szaro chrzan)

Oto scyzoryk, rżnij pan, kolego!

(ozór na szaro ozór na szaro)

Hejże, do czynu narodowego!

(ozór na szaro chrzan)

Poszedł Konstanty; co miał, to przepił,

(ozór na szaro ozór na szaro)

Wyrżnął gudłajów. Nic mu nie lepiej.

(ozór na szaro chrzan)

– Tyłem się narżnął, proszę gin z rumem,

(ozór na szaro ozór na szaro)

A źle, cholera. Nic nie rozumiem.

(ozór na szaro chrzan)

Jeszcze raz – z rumem i pepermentem,

(ozór na szaro ozór na szaro)

Gdzież upragnione dolce far rżnięte?.

(ozór na szaro chrzan)

…Hejże do czynu ozór na szaro

Kocio na szaro Żydzi na szaro

Ozór do czynu czyny do chrzanu

CHRZAN, miły Kociu. CHRZAN!

#poezja #muzyka #kabaret

Leśmian: Mijały dnie i noce, którym mijać chce się, I mijało bezpole, bezkrzewie, bezlesie.

Data: 04.03.2020 11:21

Autor: poeta

poezja.org

Życio­rys Bo­le­sła­wa Le­śmia­na stał się le­gen­dą, opar­tą na kon­tra­ście sza­rej ru­ty­ny kan­ce­la­rii no­ta­rial­nej i mi­strzow­skiej po­ezji peł­nej emo­cji i barw. Jego ży­cie było jed­nak bo­gat­sze, nie daje się za­tem spro­wa­dzić do pro­stej dy­cho­to­mii. Zgod­nie ze swą de­wi­zą „nic mnie nie łą­czy ze współ­cze­sno­ścią” nie na­le­żał do grup li­te­rac­kich, jed­nak we współ­cze­sno­ści tkwił i czer­pał z niej.

#poezja #kultura #ciekawostki

Bruno Jasieński: ja ńe czytam strinberga, ańi norwida, ńe pszyznaję śę do żadnego spadku

Data: 02.03.2020 18:52

Autor: poeta

poezja.org

Futuryzm jako taki był ru­chem ra­dy­kal­nie an­ty­tra­dy­cjo­na­li­stycz­nym, wy­stę­pu­jąc sta­le z ha­sła­mi kre­owa­nia no­wych form sztu­ki i no­we­go spo­so­bu ży­cia. Uza­sad­nie­niem dla de­struk­cji i kre­acji no­we­go miał być tok prze­mian cy­wi­li­za­cyj­nych Eu­ro­py XX wie­ku, za­tem przy­bie­ra­ły one ce­chy ko­niecz­no­ści dzie­jo­wej czy wy­pad­ko­wej praw roz­wo­ju spo­łecz­ne­go (de­ter­mi­nizm, ewo­lu­cjo­nizm). Stąd i sam Ja­sień­ski nie był za­sko­czo­ny mało przy­chyl­ny­mi po­sta­wa­mi „pro­fa­nów”. W Exposé do Nóg Izoldy Morgan pi­sał m.in.: w sierpniu roku 1921 w Zakopanem wracałem z wieczoru, na którym czytałem swoje najlepsze wiersze, odprowadzany przez słuchaczów przez całą długość Krupówek (od Morskiego Oka do Trzaski) gradem kamieni, dostatecznie dużych, aby rozpłatać głowę przeciętnego, a nawet nieprzeciętnego śmiertelnika (…). Jed­nak owa agre­sja pu­blicz­no­ści to re­gu­la­tor i pro­bierz efek­tyw­no­ści, nie­ja­ko „wy­daj­no­ści” twór­czo­ści fu­tu­ry­stycz­nej. Agre­sja jest wręcz re­ak­cją ocze­ki­wa­ną, upra­gnio­ną hoj­no­ścią.

#kultura #poezja #ciekawostki

Stefan Żeromski – zmaganie o Polskę

Data: 29.02.2020 18:29

Autor: poeta

poezja.org

Syn­te­zą – sum­mą do­rob­ku pi­sar­skie­go Ste­fa­na Żerom­skie­go z XIX wie­ku są Syzyfowe prace (wy­da­ne w Kra­ko­wie, 1897). Owa powieść o dorastaniu (W. Bo­ro­wy) ob­ra­zu­je re­alia gu­ber­nial­ne­go szkol­nic­twa w Kró­le­stwie Pol­skim, lecz rów­nież nie­do­lę chło­pów oraz ści­śle z nią sprzę­żo­ną alie­na­cję i tlą­cy się kon­flikt mię­dzy lu­dem a zie­miań­stwem i zde­kla­so­wa­ną szlach­tą, sta­no­wią­cą trzon in­te­li­gen­cji. (por. też Słowo o bandosie z 1908 oraz Echa leśne z 1905). Pi­sarz po­ru­szył też wąt­ki roz­wo­ju oso­bo­wo­ści oraz ro­dze­nia się bun­tu i świa­do­mo­ści na­ro­do­wej jak też pierw­szej mi­ło­ści i przy­jaź­ni.

#poezja #kultura #ciekawostki

Antoni Słonimski - Zapomnijmy o wszystkim i zamknijmy oczy...

Data: 25.02.2020 21:30

Autor: poeta

poezja.org

Li­ry­ka An­to­nie­go Sło­nim­skie­go za­wie­ra w so­bie im­ma­nent­ne nie­ja­ko star­cie eg­zal­to­wa­nej uczu­cio­wo­ści, któ­ra dąży do wy­po­wie­dzi swo­bod­nej i spon­ta­nicz­nej oraz ry­go­ru kla­sy­cy­stycz­ne­go umia­ru i upo­rząd­ko­wa­nia. Moż­na tu mó­wić o "par­na­si­zmie" po­ety, po­le­ga­ją­cym na za­po­ży­cze­niach w ob­sza­rze sche­ma­tów ryt­micz­no-me­trycz­nych oraz stro­ficz­nych (stro­fa gau­tie­row­ska).

#poezja #kultura

Data: 22.02.2020 14:56

Autor: Macer

odkryłem, że „brunetki, blondynki” mają niemiecki oryginał: https://www.youtube.com/watch?v=wD4Fk40hoUE . ale słaby strasznie ten tekst, nie dosc ze same spółgłoski i de facto nie ma na czym śpiewać, to jeszcze porównajcie:

Denn diese Eine, diese Kleine, die hat Beine!

(no tylko Schweine na końcu brakuje xd)

z

Bo ta jedyna, słodkousta ma dziecina

no i wreszcie:

Denn die eine, die ich meine, küsst ja famos!

kontra

Tej wyśnionej, wymarzonej dam serce me!

Już nie jestem pewien, która wersja była pierwsza, bo nasza jest piękna i romantyczna, a niemiecka prosta, jakby pisana na kolanie.

https://www.youtube.com/watch?v=58a2v9FyaLM

#muzyka #poezja #niemiecki

Data: 03.01.2020 18:07

Autor: arti

"Przystępuję do ciebie – kto ja jestem kto ty jesteś

bo chciałbym jeszcze rzecz bardzo kto jesteśmy  napisać

czy ja jestem robak czy ty jesteś wiśnia

czy ty jesteś owo czy ja jestem wiśnia

czy ja jestem lampa czy ty wiekuista

czy ty jesteś wiśnia czy ja jestem wiśnia"

Edward Stachura, fragment poematu "Przystępuję do ciebie"

#poezja #stachura #stachuraedward

Data: 30.10.2019 17:06

Autor: FiligranowyGucio

Poetyka Patriotyczna_FB

29 października 1924 roku we Lwowie urodził się jeden z największych polskich poetów – Pan Cogito Zbigniew Herbert.

Zmarł 28 lipca 1998 r. w Warszawie mając 73 lata…

Poeta Niezłomny Poeta Wyklęty

Cześć i Chwała Bohaterom!

Przesłanie Pana Cogito

Idź dokąd poszli tamci do ciemnego kresu

po złote runo nicości twoją ostatnią nagrodę

idź wyprostowany wśród tych co na kolanach

wśród odwróconych plecami i obalonych w proch

ocalałeś nie po to aby żyć

masz mało czasu trzeba dać świadectwo

bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny

w ostatecznym rachunku jedynie to się liczy

a Gniew twój bezsilny niech będzie jak morze

ilekroć usłyszysz głos poniżonych i bitych

niech nie opuszcza ciebie twoja siostra Pogarda

dla szpiclów katów tchórzy – oni wygrają

pójdą na twój pogrzeb i z ulgą rzucą grudę

a kornik napisze twój uładzony życiorys

i nie przebaczaj zaiste nie w twojej mocy

przebaczać w imieniu tych których zdradzono o świcie

strzeź się jednak dumy niepotrzebnej

oglądaj w lustrze swą błazeńską twarz

powtarzaj: zostałem powołany – czyż nie było lepszych

strzeż się oschłości serca kochaj źródło zaranne

ptaka o nieznanym imieniu dąb zimowy

światło na murze splendor nieba

one nie potrzebują twego ciepłego oddechu

są po to aby mówić: nikt cię nie pocieszy

czuwaj – kiedy światło na górach daje znak – wstań i idź

dopóki krew obraca w piersi twoją ciemną gwiazdę

powtarzaj stare zaklęcia ludzkości bajki i legendy

bo tak zdobędziesz dobro którego nie zdobędziesz

powtarzaj wielkie słowa powtarzaj je z uporem

jak ci co szli przez pustynię i ginęli w piasku

a nagrodzą cię za to tym co mają pod ręką

chłostą śmiechu zabójstwem na śmietniku

idź bo tylko tak będziesz przyjęty do grona zimnych czaszek

do grona twoich przodków: Gilgamesza Hektora Rolanda

obrońców królestwa bez kresu i miasta popiołów

Bądź wierny Idź

#poezja #patriotyzm #wiersz #herbert #polska #urodziny

Data: 25.10.2019 20:34

Autor: hellboy

W związku z piątkiem takie luźne pytanie:

jaki tekst epitafium chętnie widzielibyście na swoim nagrobku?

Jedno z ładniejszych z jakim się spotkałem to następujący wiersz Mary Elizabeth Frye (polskie przekłady również są niezłe):

Do not stand at my grave and weep

I am not there. I do not sleep.

I am a thousand winds that blow.

I am the diamond glints on snow.

I am the sunlight on ripened grain.

I am the gentle autumn rain.

When you awaken in the morning's hush

I am the swift uplifting rush

Of quiet birds in circled flight.

I am the soft stars that shine at night.

Do not stand at my grave and cry;

I am not there. I did not die.

#pytanie #zapytajlurkow #poezja

Data: 25.10.2019 01:14

Autor: BlaziuBlaz

#thedoors – (1978) An American Prayer

Ten Album wrzucam cały, bo należy go celebrować.

"Shake dreams from your hair

My pretty child

My sweet one

Choose the day

And choose the sign of your day

The day's divinity

First thing you see"

https://www.youtube.com/watch?v=X1H7nNtiZIc&list=PLkLimRXN6NKzIIhcdvNBef31NoJEFWmL0&index=1

#rock #acidrock #poezja #rockopera

Data: 30.09.2019 09:21

Autor: Major_Bialkov

Podzielę się dziś z wami moją pisaniną "szufladową". Wypiłem 3 browary po nocce i tak mnie naszło. Co roku tak mam na jesień że mnie taka rozkmina łapie. I żeby nie było, żadne depresje i inne pierdolenie, czasem lubie coś napisać.

Jak to?

*

Chciałbym wiedzieć, choć nie chcę,

Jak to będzie gdy zdechnę,

Czy świadom tego będę,

Czy nie, nie wiem co lepsze.

Czy coś będzie w ogóle,

Czy cokolwiek poczuję,

Chciałbym wiedzieć, choć nie chcę,

Czy coś potem jest jeszcze.

Wiem tylko, że to pewne,

Bardziej niż świtu wzejście,

I że dowiem się wreszcie,

Chociaż boję się, nie chcę.

W życiu błądzę jak w lesie,

Rzeczy same stają się,

Bez znaczenia, nie ważne,

Po co w ogóle na nie patrzeć.

Czemu się budzę codziennie,

Majtki, zęby i biegnę,

Gdzie kurwa, gdzie!!!

Jaki to ma wszystko sens.

Jak inni przedemną, zniknę,

Po mnie pokolenia następne,

Tak, mam dzieci, wiem,

Niech ta kula toczy się.

(Nie zamieszczam całości, bo niektóre fragmenty są zbyt osobiste. All rights reserved ( ͡~ ͜ʖ ͡°) )

#poezja #wiersz #tworczoscwlasna