Apollo 11 - tego nie wiesz o misji, która wylądowała na Księżycu

Data: 21.07.2019 02:11

Autor: ziemianin

menshealth.pl

#wiadomosci #codziennaprasowka #kosmos #ksiezyc #apollo11

Kombinezony Neila Armstronga i Buzza Aldrina szyły ręcznie kobiety, zajmujące się tworzeniem staników i gorsetów. A jednak w konkursie NASA pokonały gigantów zbrojeniowych. Zebraliśmy dla Ciebie tę i inne ciekawostki, związane z misją Apollo 11.

Apollo 11 – tego nie wiesz o misji, która wylądowała na Księżycu

  1. Globalna sensacja

Medialne spektakle o ogólnoświatowym zasięgu nie są domeną współczesności. Pierwszy krok Neila Armstronga na Księżycu, postawiony 20 lipca 1969 roku, śledziło w telewizji aż 600 milionów Ziemian. Na naszej planecie żyło wtedy 3,6 miliarda ludzi, więc triumf amerykańskich astronautów oglądała aż jedna szósta całej ludzkości. I to w czasach, gdy ludzie nie mieli ekranów w kieszeni – żeby obejrzeć ten ziarnisty, czarno-biały obraz, zbierali się u znajomych, w barach i restauracjach, miejscach użyteczności publicznej, czy przed wystawami sklepów z elektroniką.

  1. Kostiumy na miarę

Kombinezony chroniące astronautów musiały zabezpieczać ich przed temperaturami w przedziale od -170 do 115 stopni Celcjusza, być jednocześnie bardzo odporne na mechaniczne uszkodzenia i na tyle elastyczne, żeby zagwarantować swobodę ruchów. Do ogłoszonego przez NASA konkursu na opracowaniu kombinezonu stanęło wielu producentów, w tym wielkie firmy zbrojeniowe, ale ostatecznie najlepsza okazała się mała firma Playtex. Znany wytwórca staników i gorsetów. Kombinezony składały się z 21 warstw i zostały wykonane ręcznie, zaprojektowano je w zaledwie 6 tygodni. W ramach testów stroju, jeden z pracowników firmy grał w nim w futbol amerykański.

  1. Pierwszy komunia

Buzz Aldrin, towarzysz Neila Armstronga, był starszym (funkcja niższa od pastora) w prezbiteriańskim kościele w Webster. Tuż po tym, jak lądownik dotknął powierzchni Morza Spokoju, wypowiedział słowa: "Chciałbym skorzystać z tej okazji i poprosić wszystkie słuchające osoby, kimkolwiek są i gdziekolwiek się znajdują, aby zatrzymały się na chwilę i zadumały nad wydarzeniami ostatnich kilku godzin oraz podziękowały za nie w taki sposób, jaki uznają za stosowny". Potem wyłączył radio, wyjął plastikowy pojemnik z chlebem oraz winem i przyjął komunię.

  1. Bezpieczna odległość

Inżynierowie liczyli się z możliwością eksplozji paliwa, napędzającego potężną rakietę Saturn V, używaną w trakcie misji księżycowych (do niebezpiecznej sytuacji doszło w czasie misji Apollo 6 w 1968 roku). obliczono, że w przypadku wybuchu powstanie kula ognia o średnicy 426 metrów, temperatura w jej wnętrzu sięgnie prawie 1400 stopni Celcjusza, a odłamki miały zagrażać ludziom w promieniu prawie 5 km. Dlatego w czasie startu Apollo 11 miejsca dla wszystkich oficjeli umieszczono w bezpiecznym dystansie 5,5 km.

  1. Kwestia flagi

Wymiar propagandowy wyścigu na Księżyc był bardzo istotny, dziwi więc fakt, że prawie do ostatniej chwili (w standardach planowania misji kosmicznych w ten sposób określa się okres 6 miesięcy) nikt nie pomyślał o wyposażeniu misji Apollo 11w amerykańską flagę, która załopocze na Srebrnym Globie. Tylko jak, skoro bez atmosfery i wiatru będzie najwyżej smętnie zwisać? Problemem zajął się zespół inżyniera Jacka Kinzlera, który opracował specjalny maszt z poprzeczką, naciągającą górną krawędź flagi. Zdecydowano, że na czas podróży zostanie on przymocowany na zewnątrz lądownika, do drabinki, którą astronauci schodzili na ziemię.

Cały pomysł pojawił się zbyt późno i wbicie masztu nie zostało ujęte w instrukcji, która określała wszystkie czynności, jakie astronauci mają wykonać w czasie spaceru po powierzchni Księżyca. Obyło się więc bez specjalnej ceremonii i jakiejś przemowy. Okazało się też, że samo wbicie masztu w grunt nastręczyło trudności, bo Armstrong i Aldrin nie mogli we dwóch wcisnąć go na tyle głęboko, aby utrzymał się w pionie. Jack Kinzler przewidział te trudności i opracował specjalną konstrukcję i procedurę wbijania, ale astronauci ją zignorowali, przez co do końca nie było pewności, czy maszt z amerykańską flagą nie przewróci się na oczach całego świata.

W kolejnych misjach tych błędów już nie popełniono i flagi, umieszczone przez następnych kosmonautów, stoją na powierzchni Księżyca do dzisiaj.

  1. Czyste środowisko

Wygląda na to, że naukowcy szybciej zajęli się problemem zanieczyszczenia środowiska na Księżycu, niż na Ziemi. W marcu 1966 roku grupa naukowców opublikowała 206-stronnicowy raport, w którym stwierdziła, że nie da się polecić na Srebrny Glob i nie pozostawić za sobą żadnych zanieczyszczeń. Największym trucicielem był oczywiście lądownik i pozostałości paliwa, ale w raporcie pochylono się nawet nad skafandrami astronautów, przez które miały się przedostawać na zewnątrz gazy jelitowe (tak, myślano nawet o bąkach).

Obawiano się, że zanieczyszczą one biologicznie próbki pobierane przez astronautów i wprowadzą w błąd badających je później naukowców. Żeby zminimalizować wpływ człowieka, próbki umieszczano na zewnątrz w specjalnych pojemnikach i tam od razu je zatrzaskiwano (miały potrójne zamknięcie).

Ostatecznie NASA stworzyła katalog rzeczy pozostawionych przez człowieka na Księżycu w ciągu sześciu misji Apollo (obejmujący 96 pozycji). Po numerze 11 znalazły się w nim między innymi: torebka do wymiotowania, dwa pojemniki na mocz i urządzenie do przechowywania kału. Lądownik miał niewiele paliwa i liczył się każdy gram masy, który trzeba było podnieść z powierzchni Księżyca.

Brak komentarzy